Gebiedsinformatie Zillertal
Het Zillertal is het grootste zijdal van de Inn.
Het dal is ruim en groots en 45 km lang. Het eerste en wijdste deel - 32
km tot en met Mayrhofen - is het dichtstbevolkt, en heeft de Ziller een
hoogteverschil van slechts 100 m. De bodem bestaat uit weidegronden. De
hellingen lopen langzaam op, met aan de voet stroken donker dennenbos, die
overgaan in steilere hellingen met lichtgroene alpenweiden. Dit geheel
is bezaaid met bruinhouten boerderijen en almhutten.
De hogere delen zijn weer bebost, en gaan bij
de toppen over in witte sneeuwpieken van boven de 3.000 m. Aan het eind
vertakt het dal zich weer in schilderachtige zijdalen, van weiden met steile
beboste wanden, die eindigen in de eeuwige sneeuw: de Zillertaler Gründe.
Aan de zuidzijde bevinden zich de Zillertaler
Alpen. Er zijn twee takken: de Zillertaler Hauptkamm die de grens vormt
tussen Oostenrijk en Italië, waarvan de Hochfeiler met 3.520 m het
hoogste punt vormt; en de Tuxer Hauptkamm, die van Mayrhofen naar de Brennerpas
loopt met de Olperer (3.476 m). Deze massieven bestaan in de kern uit gneis,
en worden bedekt met grote gletsjers, die hier 'kees' heten. De noordelijke
vooralpen van de hoofdkam (o.a. Tuxertal en Gerlostal) bestaan daarentegen
uit sterk geërodeerde leisteen, hebben een vruchtbare bodem en zijn
rijk aan mineralen. Een bekende vindplaats van granaat bijvoorbeeld bevindt
zich bij de Berlinerhütte.
Het gebied heeft vele hutten die alle bewirtschaftet zijn; de onderlinge afstanden zijn niet overmatig groot.
Het gebied wordt 's zomers druk bezocht, dus liever niet op zaterdagen van hut wisselen. Voor een huttentrektocht
vormen de Zillertaler Alpen beslist geen eenvoudig gebied. Een goede uitrusting en uithoudingsvermogen zijn
noodzakelijk, terwijl het beschikken over enige bergervaring op zijn minst wenselijk is.
Het Zillertal wordt ontsloten door een stoomtreintje,
dat regelmatig een lange rookpluim door het dal trekt. Aan het einde is
een groot stuwmeer gemaakt, het Schlegeisspeicher. Mayrhofen is
een goede uitvalsbasis voor veel bergtochten, hier komen de belangrijkste
bovenlopen van de Ziller samen. Via deze 'Inneren Gründe' bereik je
de alpiene wereld. Vanuit Zell am Ziller bij de monding van de Gerlosbach
kan je makkelijk naar de Gerlosplatte en de Oberpinzgau.
Het Tuxertal is het meest toeristisch, hier kan
je het hele jaar door skiën.
Verdere informatie 
Kaarten van het gebied:
-
Mayrhofen, Tuxer Tal - Zillergrund, Kompass wanderkarte nr. 037, schaal
1:25.000. Hier zit tevens een boekje bij met beschrijvingen van wandeltochten
-
Alpenvereinskarten, schaal 1:25.000. Zillertaler Alpen, 35/1, 35/2, 35/3.
-
Zillertal, Tuxer Alpen, Jenbach-Schwaz, Freytag & Berndt wanderkarte
nr. 151, schaal 1:50.000. Nr. 152 van deze serie geeft de Zillertaler Alpen
weer.
Gidsen en beschrijvingen:
-
Alpenvereinsführer Zillertaler Alpen, Rother Bergverlag. Zeer gedetailleerd.
-
Zillertaler Wanderführer, Walter Klier, Rother Bergverlag 2002.
-
Berliner Höhenweg in zes dagen, Loek Hofstede, artikel in NKBV Hoogtelijn, februari 2003.
-
Tirol - Voralberg, met o.a. het Zillertal, reisgids ANWB
-
Zillertal, Kompass wanderbuch, uitgave 1994 met wandeltochten, plaatsbeschrijvingen
en hutten
-
De Zillertaler Alpen, Berliner Höhenweg en Drie-Länder-Weg door
Robert Eckhart in Op Pad, februari 1995
-
Unterwegs am Berliner Höhenweg, blad Deutsche Alpenverein
Op internet:
|
